و - كتاب « كلام على فى الشورى » . ز - كتاب « ما كان بين على و بين عثمان من كلام » ( سخنانى كه ميان على عليه السّلام و عثمان رد و بدل شد ) . ح - كتاب « دعاء على عليه السّلام » . ط - كتاب « ذكر على لخديجة و لفضائل اهل البيت عليهم السّلام » . ى - كتاب « بقية رسائل على و خطبه » ( كرم اللّه وجهه ! ! ) . اين بود گروهى از دانشمندان و ناموران اهل حديث كه پيش از سيد رضى خطبه‌هاى امام ( عليه السّلام ) را جمع آورى كرده‌اند . وقتى خوانندگان محترم با اين عده از دانشمندان بزرگ قرن اول و دوم و سوم هجرى كه خطبه‌هاى على ( عليه السّلام ) را پيش از سيد رضى گرد آورده‌اند آشنا شدند ، پى مىبرند كه تا چه اندازه بزرگان قدماء - آنها كه نام برديم و كسانى كه از آنها ياد نكرديم - به حفظ خطبه‌ها و سخنان آن حضرت و به نوشتن كتابها و رساله‌ها در بارهء آن همت گماشته و چقدر به آن اهميت داده‌اند . بطور مسلم با مطالعهء اين فصل ابرهاى تيرهء شبهاتى كه از گفتار بعضى از مردم مغرض و منحرف روى خورشيد واقعيت اين كتاب بزرگ دامن گسترده بود ، برچيده شده ، و بعد از مطالعهء آن غبار تيره از افق ذهن خوانندگان محترم رخت بر بسته و ديگر شبهه‌اى باقى نخواهد ماند . منابع قديمى خطبه‌هاى نهج البلاغه مهمترين دليلى كه مىتواند ابرهاى ترديدها و اوهام را از افق اين مجموعهء نفيس ( نهج البلاغه ) كه مشتمل بر خطبه‌ها و نامه‌ها و سخنان